Galeria - Ronin

Moim zamiarem było stworzenie czegoś unikalnego i efektownego, a zarazem prostego w formie, nie zawierającego zbędnych ozdóbek i świecidełek. Pełen minimalizm tym bardziej, iż w sprzęt nie będę inwestował co najmniej przez dwa lata.
Podstawą była obudowa hybrydowa AT i ATX odzyskana z jakiegoś starego komputera z procesorem Pentium, co ciekawe zasilacz oraz włącznik były starego typu, natomiast kołki pod płytę i zaślepka gniazd już ATX. Zaletą tej obudowy jest grubość blachy z jakiej została wykonana - około 1 mm, więc jest dość ciężka i stabilna. Po nazbieraniu funduszy zakupiłem zasilacz Tagana, dwa wiatraki 80 mm podświetlane diodami na zielono, oraz dwie zielone katody. Do tego kable HDD ekranowane plecionką (podobne do przewodu zasilającego kartę graficzną) i cztery złote śruby, taki smaczek. Potem jeszcze materiały, czyli szyba z zielonego szkła na okno, puszka minii, kremowy lakier na obudowę - satynowy, grafitowy lakier o fakturze baranka na boki, formatka białej pleksy, aluminiowy płaskownik, i cztery aluminiowe uchwyty meblowe jako nóżki. Dwie diody czerwona i zielona, śledzie oraz dwa mikrowyłączniki mające być powerem i resetem odzyskałem ze starej obudowy. Z odzysku jeszcze w jakimś starym terminalu dorwałem plecionkę, którą nałożyłem na czteropinowy przewód zasilający płytę. Teraz mogłem przystąpić do pracy.
Najpierw trzeba było wyciąć otwory na wentyle, a gdy to się udało szlifierką kątową wyciąłem wszystkie szyny na napędy. Potem poszło zdzieranie papierkiem ściernym starego lakieru z całej obudowy, i malowanie natryskiem pneumatycznym podkładem z minii, na którą następnie nałożyłem dwie warstwy kremowego lakieru. Wybrałem taki kolor, ponieważ nieźle kontrastował z wybranym przeze mnie wierzchnim grafitowym, i pasował do plastikowych chwytów zamków bocznych paneli, dzięki temu wystarczyło przelecieć je detergentem i były jak nowe. W jeden ze śledzi wkomponowanowałem kształtkę plastikową, na której osadziłem mikrowyłączniki reset i power, a na drugim, poniżej, posadziłem dwie diody - czerwona oznaczająca pracę komputera i zielona pracę dysku twardego. Po pomalowaniu budy na dole, oraz od wewnątrz przodu, (ta fotka niestety mi nie wyszła) umieściłem kawałki białej pleksi po to, aby ładnie rozpraszały światło wentyli i katod. Kawałek pleksi umieściłem też w odstępie 2 cm od powierzchni podstawki płyty, obok płyty głównej i pod nią umieściłem pionowo dwie katody. Chodziło o to aby ich światło nie promieniowało na wprost, ale przez boczne szczeliny padało na pleksę na spodzie i przedzie, oraz z boku na płytę główną. Nie widać tego na zdjęciu, ale pleksa jest nieco wyżej od płyty. Następnie przyszedł czas na umieszczenie wentylatorów. Kable od spodniego udało się puścić pod pleksą, dlatego są zupełnie niewidoczne. Pod dolnym wentylatorem umieściłem filtr kurzu. Z aluminiowego płaskownika wygiąłem uchwyty na napęd DVD i HDD, które przykręciłem śrubami do blachy obudowy. Na koniec nóżki na śrubach i buda gotowa. W prawym panelu wyciąłem okno o klasycznym prostokątnym kształcie. Wymiar otworu został tak dobrany, aby ukryć zarówno zasilacz, (jest na gwarancji dlatego na razie go nie maluję) jak i napęd DVD. Napęd umieściłem w dolnym slocie, żeby na nim upchnąć wszystkie niepotrzebne kable, drugi dysk na dane i zasilanie do katod. Po wycięciu otworu odbyło się znowu malowanie, jak wcześniej też pneumatycznym pistoletem, najpierw minia, a potem dwie warstwy matowego lakieru grafitowego o fakturze baranka. Równocześnie identycznie pomalowałem górny zdejmowany panel. Gdy lakier schnął mogłem zająć się grafikami. Podstawą tej z szyby jest oryginalna grafika z epoki obrazująca dwóch walczących na miecze samurajów. Natomiast ta z frontu, to również oryginalna grafika, lecz widnieje na niej sam Musashi Miyamoto, jak to zresztą wynika z napisu obok (he,he...). Rysunki zostały przygotowane w Corelu, a następnie przy pomocy techniki sitodruku przeniesione na materiał farbą o grafitowym kolorze, z drobinami aluminium, co wygląda wybornie, niestety nie widać tego na fotografiach. No i na koniec front. W pleksi z nadrukiem mistrza miecza wyciąłem otwór na szufladę napędu, a do jej czoła przykleiłem kawałek matowego aluminium. Panel do obudowy przekręciłem śrubami z nakrętkami kapturowymi. W tej chwili obudowa jest prawie skończona, zostały mi do zrobienia jeszcze dwie rzeczy - pomalowanie zaślepki gniazd płyty na kremowo, i dorobienie guziczka otwierania napędu. No i drobne poprawki tam gdzie się otarł lakier, ale to na samym końcu.
To mój pierwszy tuning obudowy. Od momentu rozpoczęcia zbierania funduszy do takiego stanu jak na zdjęciach upłynął okres około czterech miesięcy. Mam nadzieję, że się spodoba, ale jestem też otwarty na krytykę.

Pozdrowienia Benek