DDR, ostatnia recenzja

Niestety, ale na to właśnie się zanosi. Intel od dawna wspiera standard DDR-II, AMD powoli idzie śladem swojego konkurenta. Procesory z podstawką AM2 obsługują wyłącznie DDR-II, natomiast modele kompatybilne z socket 939 są wycofywane z produkcji. Z najnowszej oferty AMD jedynie procesory z podstawką socket 754 obsługują DDR pierwszej generacji. Szkopuł w tym, że kontrolery pamięci zaimplementowane w Athlonach i Sempronach "serii 754" nie obsługują trybu dual channel przez co stają się mniej atrakcyjne dla konsumentów. Polityka AMD wydaje się klarowna - DDR-II dla AM2 i DDR dla S754, który został przeznaczony na low-end.

Intel już dawno zrezygnował ze wspierania DDR dla podstawki LGA775 (tylko wysłużone i865 i i915GL obsługują DDR). Pamięci DDR z racji na niskie przepustowości jakie oferują stanowią bardzo wąskie gardło zarówno dla Pentium D jak i core2duo. Oto dowód:

Sempron @1936 z cache L2 wielkości 128 KB niemal dogonił Pentium D @3215 z 2*2MB cache L2 (chipset i865 DDR333). Powód? Pentium dławił się pamięciami DDR. Z pamięciami DDR II byłby nieosiągalny dla Semprona. Przykład może się wydawać mocno stronniczy. Przeciwstawiam Semprona 2600+, który po oc (8*242) ma szybkość porównywalną do 3500+ (10*200) Pentiumowi 3,2 GHz z DDR333, jednak niezawodnie pokazuje on, że DDR pierwszej generacji, to dla Pentium D, a tym bardziej c2d, stanowczo za mało.

Czy warto kupić wysłużone DDR-I?

To zależy, czy w niedalekiej przyszłości zamierzamy zmienić platformę na AM2 bądź LGA775. Jeżeli tak, kupno DDR w chwili obecnej mija się z celem. Natomiast użytkownicy procesorów starszych generacji na czele z Pentium 4 i Athlonem 64/X2 z podstawką S754/939, którzy nie zamierzają pozbywać się tych maszyn, mogą rozważyć rozbudowę pamięci operacyjnej. Nierzadko bardziej opłaca się dokupić kolejne 512 MB RAM-u zamiast wymieniać wysłużone 2*256 "no-name" na "wyścigówki" pokroju Winbond BH-5/6. Wyjątkiem są sytuacje, gdy zależy nam wyłącznie na rekordowym overclockingu.