Foxconn P35A

Oględziny zewnętrzne

Płytę otrzymujemy w standardowym, kartonowym pudełku, niewiele większym od jej wymiarów. Design charakterystyczny dla Foxconna - fakturowana powierzchnia i nalepki informujące o kompatybilności z Windows Vista i XP.

Wewnątrz, oprócz płyty głównej, znajdziemy następujące akcesoria:

• 2 książeczki użytkownika (uproszczona i standardowa)

• kable połączeniowe ATA i FDD (czarne)

• 2x kable SATA (zasilanie i dane)

• CD ze sterownikami

• zaślepka tylna na gniazda I/O

• 4 dodatkowe gniazda USB na śledziu

Po zdjęciu antystatycznej torby ukazuje nam się niebieskie PCB bohatera testu. Jest ona w standardowym formacie ATX i posiada tradycyjną konstrukcję z paroma zmianami.

Producent zdecydował się wykorzystać jedynie kondensatory typu Solid-State, dzięki czemu niestraszne nam już wycieki elektrolitu. Poza tym, są one 6 razy trwalsze od płynnych odpowiedników oraz o wiele odporniejsze na wyższe temperatury, co może mieć znaczący wpływ podczas podkręcania. Układ zasilania jest 4-fazowy, z czego tylko 3 fazy są chłodzone charakterystycznym, aluminiowym radiatorem.

Pasywny system chłodzenia składa się z trzech aluminiowych radiatorów, które efektywnie rozpraszają ciepło i nie generują przy tym zbędnego hałasu. Mostki są chłodzone pasywnie, co sugeruje, że nowy P35 oraz ICH9 mniej się grzeją od swoich poprzedników. Rzeczywiście, podczas pracy nie rozgrzewały się one do bardzo wysokich temperatur, które wymagałyby stosowania aktywnego chłodzenia. Dzięki temu zyskujemy trochę ciszy, a jeśli potrzebujemy lepszego chłodzenia wystarczy dodatkowy wiatrak.

Obok czterech złącz RAM, ułożonych naprzemiennie dla obsługi trybu Dual-Channel, przy prawym rogu płyty umiejscowione zostało gniazdo zasilania ATX 24pin. Pod nim znalazło się po jednym złączu dyskietki oraz EIDE, pomimo braku kontrolera PATA w chipsecie P35. Zastępuje go dodatkowy układ Jmicron JMB361, który sprawuje się w tej roli bardzo dobrze - szybko wykrywa napędy i dyski oraz nie zajmuje dużo czasu podczas bootowania.

Płytę, pomimo tego, że mostek północny oficjalnie nie obsługuje trybów SLI oraz Crossfire, wyposażono jednak w dwa złącza kart graficznych. Co ambitniejsi użytkownicy mogą pokusić się o odpalenie dwóch produktów ATI w trybie Crossfire z zachowaniem PCIe x16 + x4. Przy głównym złączu znalazło się również dodatkowe gniazdo zasilania MOLEX dla kart graficznych. Oprócz tego producent zamontował na laminacie optymalną liczbę 3 gniazd PCI, niestety montaż grafik z rozbudowanym chłodzeniem może nas pozbawić dostępu nawet do dwóch z nich.

Ciekawym rozwiązaniem jest umiejscowienie sześciu gniazd SATA na samym spodzie płyty dzięki czemu nawet najdłuższa karta graficzna nie będzie przeszkadzać w podłączeniu twardego dysku. Pomimo niestandardowej pozycji ich użytkowanie nie sprawia większych problemów, a niekiedy będzie nawet wygodniejsze.

Nieco wyżej znajduję się kostka BIOSu, umiejscowiony w podstawce DIP, która jest o wiele lepszym wyjściem niż standardowa podstawka PLCC. Dzięki takiemu rozwiązaniu możemy w razie problemów z nieudaną aktualizacją BIOSu bez większych problemów wyjąć i wymienić kość. Dużym udogodnieniem są także wmontowane specjalne przyciski służące do włączania/wyłączania oraz restartu płyty - wreszcie wysłużony śrubokręt "startowy" będzie mógł przejść na zasłużony odpoczynek.

Powyżej umieszczono charakterystyczny dla Foxconna układ FoxOne odpowiadający za zmianę obrotów wentylatorów, zbieranie informacji od czujników (kontrolowanych jednak przez chip Fintek) oraz podkręcanie procesora z poziomu systemu operacyjnego. Współpracuje on z programem pod tą samą nazwą, tworzącym profile podkręcania dostępnie następnie w BIOSie oraz pokazując wiele parametrów związanych z napięciami, temperaturami oraz obrotami. Jest to miły dodatek, jednak jego przydatność jest wątpliwa przy prawdziwym O/C.

Na lewo od gniazd PCI, przy lewej krawędzi umiejscowiono zintegrowane układy - dźwiękowy i sieciowy.

Płytę wyposażono w zintegrowaną kartę dźwiękową ALC888 firmy Realtek. Sprawuje się ona całkiem dobrze, jest zgodna z Intel HDA, a SNR jest na poziomie 97db. Oczywiście, nie może konkurować z dedykowanymi kartami rozszerzeń ale do standardowych zadań domowych nadaje się idealnie.

Zintegrowana karta sieciowa to również układ Realteka o oznaczeniu RTL8111B, oferujący prędkość pracy do 1000 Mbps. Jej działanie nie budzi większych zastrzeżeń, szkoda tylko, że Intel do tej pory nie wpadł na pomysł aby włączyć tę część w skład mostka południowego.

Przegląd płyty głównej kończę na panelu tylnim, na którym oprócz standardowych gniazd (PS/2, USB, LAN, Audio) znalazł się również lekko podstarzały, ale wciąż używany port COM oraz LPT, a także nieco nowsze S/PDIF (elektryczne) oraz eSATA.

Ogólnie, elementy są dobrze rozmieszczone, a dostęp do nich jest bardzo łatwy. Jedynie duże chłodzenie typu "tower" może nastręczyć nam pewnych kłopotów. Płyta prezentuje się solidnie, nie ma chybotliwych części wide "elektrolityczne kądziołki", dodatkowy plus za umiejscowienie gniazd SATA.

Po oględzinach czas zmontować coś na kształt komputera i zobaczyć co oferuje nam ta płyta.