Holografia

Sztuka

Jest jeszcze jeden aspekt holografii, który (IMHO) można i należy poruszyć. To Sztuka! Właśnie ta, przez duże S! Przez lata ludzie doskonalili umiejętność fotografowania. Od pierwszych brązowych fotografii z nieporęcznych aparatów na trójnogach, do mieniących się pełnią realistycznych kolorów zdjęć z cyfrowych "idiot kamera". Człowiek zawsze chciał zatrzymać dla siebie wspomnienie chwili ulotnego czasu, utrwalanego bądź na kliszy, bądź matrycy o milionach pikseli. To naturalne pragnienie wywarło jednak wpływ na nasze postrzeganie przestrzeni. Zupełnie podświadomie człowiek traktuje przestrzeń jako coś naturalnego i niewidocznego. Jest to skutek faktu, że fotografia, nawet najwspanialsza, zawsze jest płaska! Z tego powodu przestrzeń stała się domeną rzeźby. Tymczasem holografia otwiera przed prekursorami zupełnie nowe perspektywy i możliwości. Niestety, jakoś nie słyszy się o galeriach fotografii holograficznych. Powody są dwa. Konieczny do uprawiania nowej dziedziny sztuki sprzęt jest jeszcze bardzo drogi (a praktycznie chyba jeszcze nie istnieje w wydaniu dla amatora), ale nie to jest (IMHO) główną przeszkodą w jej rozwoju. Sądzę, że jest to raczej głęboko zakorzeniony konserwatyzm i nieumiejętność nowego spojrzenia na przestrzeń, która ma teraz szansę stać się jednym z decydujących komponentów nowego wyrazu artystycznego. Umiejętność przestrzennego spojrzenia na otaczający nas świat i wydobycie z przestrzeni jej własnych walorów artystycznych nie nadejdzie z dnia na dzień. Taki proces wymaga czasu. Może nie tak długiego, jaki minął od zmiany pierwszej "camera obscura" w cyfrowego Canona, ale trochę to potrwa. Jestem przekonany, że kiedyś pojawi się sprzęt dla adeptów nowej dziedziny sztuki, bo natura nie znosi próżni. Z początku zapewne też będzie kłopotliwy w użyciu, ale stopniowo będzie coraz poręczniejszy i bardziej funkcjonalny. Zapewne też w międzyczasie stanieje i wtedy nowa dziedzina sztuki powoli znajdzie zwolenników. Kto lubi i uprawia fotografię, niech chociaż chwilkę się zastanowi nad moimi wywodami. Może warto poeksperymentować już dzisiaj?! Nie wiem czy do zabawy w holografię wystarczy łatwo dostępny laser półprzewodnikowy, zwykłe lusterko (być może, że musi ono być ze specjalnie domieszkowanego szkła) i aparat fotograficzny, ale jak się nie spróbuje, to się nie będzie wiedzieć! BTW: na "Dzikim" jest mi znanych co najmniej dwóch zamiłowanych fotografów...

Zakończenie - też właściwie nie na temat

No to jakoś dobrnęliśmy do końca historii pt. holografia. Nie jest to opracowanie naukowe, ale mam nadzieję, że właśnie teraz z przekonaniem myślicie - warto było je przeczytać! Starałem się temat ująć kompleksowo, podkreślić zalety i perspektywy, nie nadużywałem teorii i wzorów. Dywagacji też było niewiele, no może trochę o sztuce holografowania... Czyli fotografowania przy wykorzystaniu holografii - chyba mi się jakieś nowe słówko stworzyło? A może już jest w użyciu? No, naprawdę nie wiem... Tak, tyle o tym felietonie, ale co będzie w następnym?! Zakres tematów, o których mogę sensownie coś napisać skurczył się znacznie. Przecież nie znam się na wszystkim! A tymczasem noblesse oblige! Oczywiście mam na myśli przyzwoity poziom merytoryczny. Jakiekolwiek ciekawe i samodzielne testy na moim sprzęcie, który jest raczej sprawną maszyną do pisania i łączem z internetem, nie wchodzą w rachubę. Znów coś przetłumaczyć z francuskiego? Można, można... Ale czy właśnie o to chodzi? Bo jakoś nie jestem, tak do końca, o tym przekonany... Prawdę mówiąc jestem trochę zmęczony i wybieram się na urlop. Z daleka od komputera! Ale jak wrócę, może podrzucicie Papie jakiś fajny temat? Tylko nie składajcie indywidualnych, detalicznych zamówień - ten numer nie przejdzie, uprzedzam! To musi być coś szerszego, ogólniejszego. W końcu piszę dla dość licznej grupy wymagających Czytelników! Pozdrawiam wszystkich, i do następnego spotkania na łamach "Dzikiego"!

URAN