Karty graficzne

Magistrale:

Również czynnikiem wpływającym na prędkość karty graficznej jest typ magistrali, z jaka komunikuje się ona z komputerem.

Rodzaje magistral:

• ISA - 16- bitowa magistrala danych, jest już obecnie definitywnie zabytkiem
• PCI - 64 -bitowa, max. transfer do 138Mb/s
• AGP - gniazdo rozszerzeń zaprojektowane przez firmę Intel przeznaczone specjalnie do szybkiego przesyłania danych pomiędzy karta graficzna a procesorem. Max. transfer AGP8X to 4 GB/s.
• PCI Express - nowa technologia, która być może zastąpi na dobre AGP

Obecnie karty graficzne używające gniazda AGP stały się standardem.

Budowa karty graficznej:

Obecnie na rynku znajduje się bardzo wiele kart graficznych różniących się właściwie wszystkimi parametrami:

To na tyle teorii czas na aktualności i fakty!

Jako że nie chcę zagłębiać się w technologię, która jest już przestarzała czy opisywać zasady działania kart opartych na procesorach 2D czy pierwsze 3D przejdę od razu do PCI Express i kart z wyższej półki. To nowa technologia, która dziś rodzi jeszcze wiele pytań i krąży o niej wiele plotek. AGP chyba wszyscy doskonale znamy o PCI to już nie wspomnę. No może troszkę.

Szyna PCI (Peripheral Component Interconnect) używana od ponad 10 lat jako magistrala ogólnego przeznaczenia we współczesnych komputerach, ostatnimi czasy przestaje już wystarczać. Wprowadzona w 1993 roku, niemal od razu przyjęła się jako przemysłowy standard wypierając ISA, VLB, EISE oraz MCA. Specyfikacja 1.0 przewidywała maksymalnie pięć 32-bitowych złączy, taktowanych zegarem 25, 30 lub 33 MHz. Najsilniejsza wersja miała teoretyczną przepustowość około 133 MB/s, a więc aż nadto, jak na ówczesne potrzeby.

Największe zapotrzebowanie na przepustowość miały - podobnie jak dziś - karty graficzne, chociaż w tamtych czasach nikomu nie śniło się o akceleratorach trzeciego wymiaru. Lata mijały, zapotrzebowanie na przepustowość rosło, specyfikacja się rozwijała. Powstawały gniazda o szerokości 64-bitów, co przy standardowym zegarze dawało przepustowość 266MB/s. Kolejnym krokiem było przyspieszenie magistrali do 66MHz, co w przypadku 32-bitowych złączy dawało przepustowość 266 MB/s, a w przypadku 64-bitowych dwa razy tyle. Ostanie lata to kolejna, szybsza specyfikacja PCI-X, zakłada ona złącza o taktowaniu 66, 100 i 133 MHz, a więc o przepustowości odpowiednio 533, 800 i 1066MB/s.

Jednak przy tak wysokich częstotliwościach taktowania pojawiają się problemy w implementacją magistrali. Występują przesłuchy, ciężko poprowadzić na płycie ścieżki w odpowiedni sposób, producenci byli zmuszeni stosować różne sztuczki. Pojedynczy kontroler obsługuje maksymalnie 4 złącza 66MHz, dwa 100MHz i tylko jeden 133MHz. Zapotrzebowanie na większą ilość złączy o wysokiej przepustowości pociąga za sobą potrzebę integracji kolejnych kontrolerów magistrali. Jest to rozwiązanie bardzo niewygodne i dość kosztowne. To główny powód, dla którego nie widzimy tego typu rozwiązań w komputerach biurkowych, a przecież ich użytkownicy również potrzebują wysokiej wydajności. Ci, którzy dysponują większą ilością gotówki, kupują po prostu serwerowe płyty główne. Desktopy ewoluowały w nieco innym kierunku.