Polowanie na dzikiego T-Bred B

Na początku kilka słów "wprowadzenia"

Po pierwsze: w tym tekście zaprezentowane są tylko i wyłącznie osobiste poglądy autora, po drugie: wnioski w nim zawarte oparte są na testach przeprowadzonych w okresie ponad dwóch lat na procesorach nowych lub ze znaną "przeszłością", we w miarę powtarzalnych warunkach, no i wreszcie po trzecie: nie jest to tekst polemiczny i w związku z tym nie będę podejmował dyskusji z osobami mającymi odmienne poglądy w tej sprawie, tym bardziej, że wyniki osiągnięte w ramach przeprowadzonych testów są wynikami natury "statystycznej" i nie gwarantują 100% "skuteczności" w przypadku każdego, pojedynczego egzemplarza procesora.

Tyle tytułem "wprowadzenia", a teraz... "zagajenie"

Kolejne kroki firmy AMD w zakresie procesorów 32-bitowych, a więc m.in. zablokowanie mnożników po 39 tygodniu 2003 roku, wypuszczenie dosyć drogiego Bartona i dosyć "cienkiego" Semprona, nie mówiąc już o pogarszającej się jakości produkowanych chipów, wyraźnie spowodowały wzrost zainteresowania i cen na rynku wtórnym używanych T'bredów B, a szczególnie tych tzw. "dzikich" egzemplarzy :). Chcąc ułatwić aktywne włączenie się do "polowania" na szczególnie udane egzemplarze tych procesorów, poniżej podaję kilka podstawowych informacji umożliwiających łatwiejsze odszukanie "udanych" T'bredów B.
A jest w końcu o co walczyć, gdyż najlepsze z nich pozwalają osiągnąć, w warunkach "domowych", nawet 2.7GHz przy napięciach rzędu 2.1~2.2V i nie boją się FSB przekraczających 230, a to wszystko... za stosunkowo umiarkowaną cenę - oczywiście jak się trafi na dobrą okazję.